Ik ben Harm
Mens en ziel. Luisterend, afstemmend, herinnerend.
Zolang ik me kan herinneren, voelde ik dat er meer was dan wat je met je ogen kunt zien. Als kind ging ik al met mijn moeder mee naar mensen met “gaven”. Ik vond het fascinerend. Niet spannend, maar eerder vertrouwd en gewoon.
Toen ik dertien was, las ik het boek De aarde is slechts een leerschool. Tijdens het lezen dacht ik steeds: huh… waarom voelt dit zo normaal? Alsof het geen nieuw verhaal was, maar iets wat ik me ineens weer herinnerde. Het voelde vertrouwd en gewoon waar. Later heb ik vaak gedacht: best bijzonder eigenlijk, dat ik op mijn dertiende al zulke boeken las.
Dat gevoel van herkenning zonder uitleg is eigenlijk nooit meer weggegaan.
Geloof in je eigen magie!
Het zit allemaal in je, het is allemaal aanwezig, je bent het soms alleen vergeten …
Van manifesteren naar herinneren
In 2011 stond ik op Aruba bij mijn eerste workshop Universeel Leiderschap. Daar leerde ik dat gedachten, keuzes en energie echt invloed hebben op je leven. Wat ik ontdekte verraste me: het werkte. Dingen begonnen te stromen, verlangens kregen vorm en ik merkte dat ik veel meer kon creëren dan ik ooit had gedacht.
Maar achter dat manifesteren bleek nog een veel grotere wereld te liggen.
Wat begon als werken met gedachten en intenties, werd langzaam een reis naar binnen. Geen rechte lijn omhoog, maar een pad van opruimen, loslaten, spiegels, oude patronen aankijken en opnieuw leren voelen. Door de liefdevolle spirituele begeleiding van Ingrid op Aruba, verschillende trainingen, reizen en momenten van twijfel begon ik steeds meer te zakken van mijn hoofd naar mijn hart.
Daar veranderde iets wezenlijks.
Ik merkte dat mijn intuïtie sterker werd dan mijn plannen en dat energie soms duidelijker spreekt dan woorden. Dat zachtheid mij verder bracht dan controle. En dat er iets in mij wakker werd wat ik niet meer kon negeren.
In die periode begon ik energie steeds duidelijker waar te nemen. Eerst heel subtiel, alsof ik me iets verbeeldde. Ik voelde stroming in mijn handen, zag kleuren of beelden als ik me op iemand afstemde, en kreeg indrukken die later bleken te kloppen. Dat was wennen. Ik twijfelde vaak. Verzin ik dit niet gewoon? Maar telkens kwam de bevestiging via de ander.
Zo groeide langzaam mijn vertrouwen. Echt niet ineens en zeker niet zonder twijfel, maar stap voor stap.
Wat ik nu doe is niet ontstaan uit één bijzonder moment, maar uit een interessante weg van zoeken, leren, vallen, opstaan en opnieuw afstemmen. Ik weet hoe het is om niet te weten. Om te twijfelen aan jezelf. Om te voelen dat er “meer” is, maar nog niet te begrijpen wat dat dan precies is.
Misschien is dat wel waarom ik dit werk zo menselijk benader. Niet als iemand die boven je staat, maar als iemand die naast je zit.
Ik woon op het eiland Aruba, omringd door zon, zee en open lucht. Die ruimte en dat licht helpen mij om zelf helder te blijven en in verbinding te staan met wat zich wil laten zien. Niet alleen voor mij, maar ook voor de mensen die bij mij komen.
Sirius & de Akashic Records
Toen ik in Nederland Reiki ging doen om meer te leren over energiewerk, voelde ik al snel: dit is mooi… maar er is nog iets dat nóg dichter bij mij ligt.
Via mijn leraar Floor Geenen kwam ik in aanraking met de Sirius energie. Vanaf het eerste moment voelde dat als thuiskomen. De energie was helder en zacht tegelijk, krachtig maar nooit overweldigend. Het voelde vertrouwd, alsof mijn systeem dit al kende en er moeiteloos op aansloot.
Door met deze energie te werken, begon ik mijn eigen gevoeligheid steeds beter te begrijpen. Ik merkte dat ik energie niet alleen kon voelen, maar ook kon volgen, sturen en laten stromen. Wat eerst voorzichtig en zoekend begon, groeide uit tot een natuurlijke manier van werken. Mijn verbinding met de Sirius frequentie is geen toeval. Later hoorde ik waarom: Ik ben een leermeester met Sirius roots.
In diezelfde periode kwam ook de Akashic Records op mijn pad. Via Elles maakte ik voor het eerst contact met dit veld van bewustzijn. De eerste keer dat mijn Records werden geopend, voelde dat als een ontmoeting met iets wat mij al lang kende. Alsof er niet iets nieuws werd toegevoegd, maar iets ouds weer werd herinnerd.
De inzichten, de helderheid en de liefdevolle bedding van dat veld raakten me enorm. Na een paar readings wist ik: dit wil ik ook leren (herinneren). Niet om “iets bijzonders” te worden, maar omdat dit voelde als een natuurlijke volgende stap in mijn eigen ontwikkeling.
In Amerika volgde ik de opleiding tot Akashic Records Guide en leerde zelf werken in dit veld van bewustzijn. Sindsdien is het openen van de Records een vast onderdeel van mijn werk geworden. In de jaren daarna heb ik honderden readings en sessies mogen geven. Elke ontmoeting leerde me opnieuw luisteren, vertrouwen en afstemmen op wat zich wil laten zien. En in dat werk begon zich langzaam iets nieuws te tonen…
Mijn werk met de Akashic Records vormt nog altijd een belangrijke basis in wat ik doe. Wil je meer lezen over mijn werk met de Akasha Kronieken of specifiek een Akashic Records reading boeken, dan vind je daar uitgebreide informatie op mijn andere website → deakashakronieken.nl
An Nah
Tijdens Akashic Records readings merkte ik dat er momenten waren waarop er een andere aanwezigheid voelbaar werd. Niet als een tweede techniek of methode, maar als iets wat zich vanzelf aandiende. Soms voelde het alsof ik een beetje naar de achtergrond schoof. Ik sloot dan vaak mijn ogen zonder daar bewust voor te kiezen en er kwamen woorden, zinnen of inzichten door die anders voelden dan wat ik gewend was in het werken met de Akashic Records.
Dat bracht twijfel. Moest ik hier iets mee of juist niet? Wat is dit precies? Het was er opeens en het voelde spannend. Voor mij leek het op een vorm van trance-mediumschap? Daar wist ik het één en ander over dus zou ik nu ook “overgenomen” worden? En wat betekende dit voor het werk met de Akashic Records? Zou dat verdwijnen of hoorde het juist bij elkaar? Mijn hoofd draaide overuren terwijl mijn gevoel vooral nieuwsgierig was. Tijd voor hulp: een Akashic Records reading bij Elles.
Op een ochtend besloot ik het advies van de Record Keepers (de Meesters van de Kronieken) op te volgen. Tijdens het wandelen met onze hond maakte ik het simpel. In plaats van te blijven nadenken, stelde ik in stilte de vraag: wie of wat is dit dat zich laat voelen?
Het antwoord kwam verrassend helder en eenvoudig: An Nah.
Geen grote aankondiging, geen dramatisch moment. Gewoon een naam die zacht maar duidelijk werd aangereikt. Vanaf dat punt begon ik dit bewustzijn niet meer weg te redeneren, maar voorzichtig ruimte te geven. Ruimte om te ontdekken hoe deze nieuwe stroom zich op een natuurlijke manier wilde verweven met het werk dat ik al deed.
Waarom ik dit werk doe
Heel simpel: Ik ben hier om licht, inzicht en herinnering te brengen.
Niet omdat ik beter ben, maar omdat mijn pad mij hier heeft gebracht.
Ik weet hoe het voelt om te zoeken. Om te twijfelen. Om te voelen dat er “meer” is maar niet te weten hoe. En ik weet ook hoe het voelt wanneer iets eindelijk op zijn plek valt.
Wat ik het liefste doe, is mensen helpen herinneren wie ze werkelijk zijn.
Rust brengen waar verwarring zit.
Licht brengen waar het zwaar voelt.
Zachtheid brengen waar iemand hard is geworden voor zichzelf.
Je laten voelen dat je gedragen wordt.
Je weer terugbrengen naar jouw eigen wijsheid, jouw magie !
Ik doe dit werk omdat ik zie wat er mogelijk is wanneer iemand weer wakker wordt in zichzelf.
Mijn zielsmissie is het toegankelijk maken van kosmisch bewustzijn op een zachte, eerlijke en diepgaande manier. Ik voel dat ik hier ben om bruggen te bouwen tussen het ongeziene en het tastbare en mensen te helpen herinneren wie ze werkelijk zijn. Ik zie mezelf vaak als een tolk tussen dimensies: zonder opgelegd pad of geloofssysteem, maar via trilling, ervaring en innerlijke herkenning.
